Hər gün Azərbaycan yollarında qara xəbər lentə düşür: 
“Yol-nəqliyyat hadisəsi baş verdi, ölən və yaralananlar var…”

Bu cümlə artıq insanları sarsıtmır. Çünki faciə adiləşib. Halbuki hər qəza – yarımçıq qalan bir ömür, dağılmış bir ailə, travma ilə yaşayan valideyn, yetim qalan uşaqdır.

Rəsmi statistikalar göstərir ki, ölkəmizdə yol-nəqliyyat hadisələri nəticəsində həyatını itirən və xəsarət alanların sayı hələ də yüksəkdir. 

Sual yaranır: Niyə? Axı yollar yenilənir, avtomobillər müasirləşir, texnologiya inkişaf edir. Bəs problem hardadır?

Əsas səbəb: Sürücünün səriştəsizliyi

Mütəxəssislərin və real müşahidələrin yekdil qənaəti budur:
 Yol qəzalarının ən böyük səbəbi insan faktorudur.
Yəni sükan arxasında əyləşən şəxsin bilik, bacarıq və məsuliyyət çatışmazlığı.

Bu gün ölkədə minlərlə sürücü var ki, yol hərəkəti qaydalarını ya bilmir, ya da bilərəkdən pozur, sürət həddini “cəsarət” hesab edir, sükanı məsuliyyət yox, eqo ilə idarə edir.

 Ən təhlükəlisi: bir çox hallarda sürücülük vəsiqəsi real bilik və imtahan yolu ilə yox, pul vasitəsilə əldə edilir.

Avtomat mexanikasına güvənən “kağız üzərində sürücülər”

  Müasir avtomobillər idarəetməni asanlaşdırsa da, bu, təhlükəsizliyin artması demək deyil. Əksinə, biliksiz sürücü üçün avtomat mexanika təhlükəni daha da artırır.

Bu gün elə sürücülər var ki, debriyajın nə olduğunu bilmir, əyləc məsafəsini hesablamır, sürüşkən yolda davranış qaydalarından xəbərsizdir, fövqəladə vəziyyətdə panikaya düşür, amma əlində rəsmi sürücülük vəsiqəsi var.

Bu, artıq fərdi məsələ deyil.
Bu, ictimai təhlükədir.

Rüşvət → Səriştəsizlik → Qəza → Ölüm

 Zəncir sadədir və acı həqiqətdir.

Sürücülük vəsiqəsinin qeyri-şəffaf yollarla verilməsi: yollarda təhlükəni artırır, qanunlara inamı sarsıdır, günahsız insanların həyatına son qoyur.

 Bir anlıq düşünək:
Sürücülük imtahanından keçməyən bir insanın sükan arxasında olması silahı istifadə etməyi bilməyən adama silah verməkdən nə ilə fərqlənir?

Bu problemin məsuliyyəti kimdədir?

Məsuliyyət təkcə sürücüdə deyil.

• Sistemdə boşluq yaradan qurumlar.

• Nəzarəti zəif aparan strukturlar.

• Qayda pozuntusuna göz yumanlar.

• “Pulunu ver, sənədini al” düşüncəsini normallaşdıran cəmiyyət.

Hamı bu faciələrin bir parçasına çevrilir.

Çıxış yolu varmı?

Əlbəttə var. Amma bunun üçün: Sürücülük imtahanları tam şəffaf və ciddi olmalıdır, praktiki bilik əsas meyar sayılmalıdır, qanunu pozan sürücülərə qarşı güzəşt yox, sıfır tolerantlıq tətbiq edilməlidir, maarifləndirmə formal yox, real təsirli olmalıdır

Ən əsası isə: İnsan həyatının dəyəri hər şeydən üstün tutulmalıdır.

  Yol qəzaları taleyin oyunu deyil.
Bu, səhv qərarların, laqeydliyin və səriştəsizliyin nəticəsidir.

Bu gün susmaq – sabah növbəti faciəyə şərik olmaq deməkdir.
Çünki sükan arxasındakı bir səhv bir ailənin ömürlük kədərinə çevrilə bilər.