Bu gün şəhərlərimiz göz görə-görə böyük bir ekoloji və infrastruktur fəlakətinə doğru sürüklənir. Hesabsız yüksəkmərtəbəli binaların xaotik tikintisi, əhali sıxlığının kritik həddi aşması və yaşıl sahələrin məhv edilməsi gələcəyimizi təhdid edir. Bu yaxınlarda adi bir yağışdan sonra küçələrin sel-su içində qalması, yaşayış massivlərinin dənizə çevrilməsi sadəcə təbiət hadisəsi deyil. Bu, təbiətin bizə etdiyi sonuncu və ən kəskin xəbərdarlıqdır. Bəs aidiyyatı qurumlar bu qorxulu gedişatı niyə sadəcə seyr edir? Sabah çox gec olduqda bunun bədəlini kim ödəyəcək?

  Hər boş qalan qarış torpaqda çoxmərtəbəli binanın ucaldılması şəhərin təbii ventilyasiyasını və iqlim balansını pozub. Beton kütlələri yayda istini udur, qışda isə küləyin qarşısını kəsir. Ağacların kəsilməsi və torpaq qatının asfaltla örtülməsi ekologiyanı tamamilə sıradan çıxarıb. Şəhər artıq yaşamaq üçün deyil, sadəcə sığınmaq üçün bir məkana çevrilib.

  Bu yaxınlarda şahidi olduğumuz rüsvayçı mənzərələr — su altında qalan avtomobillər, evlərini su basan vətəndaşlar — plansız böyümənin birbaşa nəticəsidir. Torpaq qalmadığı üçün yağış suları yerə hopa bilmir. Mövcud kanalizasiya və kollektor sistemləri isə onilliklər əvvəl indiki əhali və bina sıxlığı nəzərə alınmadan tikilib. Hər yeni bina bu sistemə əlavə yük deməkdir və aidiyyatı qurumlar yeni tikintilərə icazə verərkən bu infrastrukturu yeniləmir.

   Bütün resursların və iş yerlərinin tək bir mərkəzdə toplanması, əhalinin kütləvi şəkildə şəhərə axışmasına səbəb olur. Nəticədə bağçalarda yer yoxdur, məktəblərdə siniflər həddindən artıq doludur, xəstəxanalarda növbələr bitmir. Kommunal xidmətlər (su, işıq, qaz təchizatı) bu qədər insanın tələbatını qarşılamaqda çətinlik çəkir. Biz kəmiyyətcə böyüyürük, lakin həyat keyfiyyətimiz sürətlə aşağı düşür.

   Ən acınacaqlı məqam isə aidiyyatı dövlət qurumlarının, şəhərsalma və memarlıq komitələrinin, yerli icra hakimiyyətlərinin bu problemlərə qarşı hərəkətsizliyidir. Tikinti standartlarına və baş planlara riayət olunmur. Problemlər yalnız fəsad yarananda, yollar su altında qalanda xatırlanır. Həmin vaxt isə qurumlar məsuliyyəti bir-birinin üzərinə atmaqla vaxt qazanırlar. Preventiv (qabaqlayıcı) tədbirlər planı yoxdur.

   Əgər bu gün tikinti bumu dayandırılmasa, ekoloji normalar bərpa olunmasa və şəhərin yükü regional mərkəzlərə paylanmasa, sabah bizi daha böyük fəlakətlər gözləyir. Aidiyyatı qurumlar dərhal hərəkətə keçməli, sərt sanksiyalar tətbiq etməli və şəhərin ekoloji xəritəsini yenidən cızmalıdır. Unutmaq olmaz ki, təbiətin və plansız şəhərsalmanın qisası ağır olur. Sabah çox gec ola bilər!